Reprise - บรรเลงอีกครั้ง -

posted on 05 Oct 2013 11:27 by lokseetao in Notion
https://www.facebook.com/lokseetao2

 " ขอบคุณครับ " 

[แปลเพลง] Read All About It (Part III)

posted on 26 May 2012 11:22 by lokseetao in SongMeaning-Eng

Read All About It (Part III)
( พวกเขา(จะได้)อ่านมันทั้งหมด )
 

(ภาพจากงานซ้อมเปิดโอลิมปิค โคเวอร์เพลง abide with me)
 
ศิลปิน Emile Sande จาก Our Version of Events (2012)

เธอมีคำพูดที่จะเปลี่ยนป
ระเทศนี้
แต่เธอก็กำลังกัดปากตัวเองพูด
เธอใช้ชีวิตทั้งหมดในความเงียบงัน
เพียงเพราะหวาดกลัวที่สื่อสารบางเรื่องออกไป
หากเธอไม่ได้ให้ทุกคนได้ยิน
แล้วเราจะเรียนรู้เพลงของเธอได้อย่างไร

You've got the words to change a nation
but you're biting your tongue
You've spent a life time stuck in silence
afraid you'll say something wrong
If no one ever hears it how we gonna learn your song?
So come, on come on 
Come on, come on 

เสียงในหัวใจเธอดังดั่งราชสีห์
แต่ทำไมให้ปากของเธอนิ่งเชื่องอยู่เล่า
เราแค่แตกต่างอยู่บ้าง แต่ก็ไม่เห็นจำเป็น
ต้องดำรงอยู่ด้วยความอับอายเช่นนั้น...
ในตัวเธอมีแสงสว่างที่จะต่อสู้กับความมืด
แล้วใยเธอจะซ่อนมันไว้ทำไม
มาด้วยกันสิ... ปล่อยให้มันออกมา ,,,
 
You've got a heart as loud as lions 
So why let your voice be tamed?
Baby we're a little different
there's no need to be ashamed
You've got the light to fight the shadows
so stop hiding it away
Come on, Come on

* ฉันอยากจะร้อง ฉันอยากจะตะโกน
ฉันจะกรีดร้องจนกว่าเสียงจะเหือดหาย
ฉันเขียนมันเอาไว้ทั้งหมด ในตัวอักษร
ฉันไม่กลัวเลย,,,
พวกเขาจะได้อ่านมัน จะได้อ่านมันทั้งหมด...

* I wanna sing, I wanna shout
I wanna scream till the words dry out
so put it in all of the papers, 
i'm not afraid
they can read all about it 
read all about it oh

ในคำคืนที่เราปลุกคนรอบข้างให้ตื่นขึ้นมา
ก็เพราะเราอยากร้องเพลงเศร้า(เพลงบลูส์)ที่ดูน่ารำคาญ
เพื่ออยากให้พวกเรายังจดจำมันเอาไว้ได้

เพราะทั้งหมดนั่น มันยังมีคุณค่ากับเราอยู่
หากความจริงมันถูกปิดกัั้นไว้
ก็ขอให้เราทำลายกฎเกณฑ์ที่บ้าบอทั้งหมดนั่นลง
มาเริ่มเปิดทีวีและเพิ่มเสียงวิทยุ
ซึ่งกลับมาเล่นท่วงทำนองของเราอีกครั้ง
มันถึงเวลาแล้วที่เราต้องกลับมาฟัง (เพิ่มแอร์เพลย์)
โลกทัศน์ในแบบเรา (our version of events ; ชื่ออัลบั้ม)
เธออย่าได้หวาดกลัวไปเลย
ฉันจะร้องเป็นเพื่อนเธอ เพื่อนเอ๋ย

At night we're waking up the neighbours 
while we sing away the blues
making sure that we remember yeah
cause we all matter too 
if the truth has been forbidden 
then we're breaking all the rules
so come on, come on
come on, come on, 
lets get the tv and the radio 
to play our tune again
its 'bout time we got some airplay of our version of events
 
(*)

พวกเราหน่ะ มหัศจรรย์ มหัศจรรย์จริงๆนะ
ตอนนั้นทำไม พวกเรากลับหวาดกลัวทำไมกัน
แต่ในตอนนี้เราค้นพบเสียงที่อยู่ข้างในของเราแล้ว
มาเถอะเธอ ตอนนี้ มาช่วยฉันตะโกนร้องจากข้างในนี้...

Yeah we're all wonderful, wonderful people
so when did we all get so fearful?
Now we're finally finding our voices
so take a chance, come help me sing this

* ฉันอยากจะร้อง ฉันอยากจะตะโกน
ฉันจะกรีดร้องจนกว่าเสียงจะเหือดหาย
ฉันเขียนมันเอาไว้ทั้งหมด ในตัวอักษร
ฉันไม่กลัวเลย,,, พวกเขาจะได้อ่านมัน
จะได้อ่านมันทั้งหมด...เลย
,,, (ฉันไม่กลัว) 



-----------------------------------------------

พวกเราหน่ะเป็นคนที่มหัศจรรย์ เธอไม่ต้องกลัว
เล่นเพลงของเธอ ร้องเพลงของเธอ
ตะโกนออกไป กรีดร้องไปจนกว่าเสียงจะเหือดหาย
สักวันพวกเขาจะอ่านเรื่องราวของเราทั้งหมด
อ่านสิ่งที่เราบันทึกไว้ต่อโลกนี้ทั้งหมด...
นั่นแหละ มันก็คือ Our Version Of Events**

(**หาใช้คำแทนไม่ได้จริงๆครับ เหตุการณ์พิเศษในแบบของเรา คงจะสื่่อว่าโลกทัศน์ที่เป็นผลพวกจากเหตุการณ์/อุบัติการเฉพาะของแต่ละบุคคล มักเป็นการแชร์เหตุการณ์/ชีวทัศน์ ให้คนอื่นรับรู้ ผมเข้าใจประมาณนั้นครับ ถ้าพยายามจะรวบรัดก็คงจะประมาณว่า  อัตลักษณ์ของอุบัติกาลในชีวิต ครับ [อัตลักษณ์(our version ; มีความเฉพาะตัว)ของอุบัติกาลในชีวิต(of events ; เหตุการณ์เป็นของบุคคล ปัจเจกชน) ]

สักวัน พวกเขา จะอ่านสิ่งที่เราเหลือเอาไว้
เขาอ่านมันทั้งหมด เธอไม่ต้องกลัว,,,
เธอจงกล้าพูดมันออกมา ไม่ต้องกลัว




 

ตลกร้าย

posted on 20 May 2012 15:32 by lokseetao in Notion
 
ยามที่เธอต่อสู้ยืนยันตัวตนของเธอบนโลกใบนี้
ไม่ว่าต้องแลกด้วยความเจ็บปวดขนาดไหน
หรือบางทีมันอาจมากจนถึงเธอต้องยอมแลกด้วยชีวิต
สุดท้ายถ้าเธอทำได้ เธอจะไปอยู่ในหนังสือเรียนของคนรุ่นหลัง
วิชาประวัติศาสตร์ วิชาที่ก็ไม่ว่าเด็กรุ่นไหนต่างก็ไม่อยากเรียน
 
... - ตลกร้าย -
 

กรอบของอิสรภาพ

posted on 29 Apr 2012 00:54 by lokseetao in Notion

อิสรภาพต้องการกรอบ
เมื่อมีกรอบ เราถึงเรียกว่า มี อิสรภาพ
หากไม่มีกรอบ...
พื้นที่อิสรภาพที่เห็นกว้างไกลสุดลูกหูลูกตา

คือ... ความโดดเดี่ยว
 
กรอบ และ อิสรภาพ คือ ความหมายประกอบเป็นหนึ่งเดียวกัน
อิสรภาพเรียกร้องกรอบ...

การสร้างสรรค์คือ ภาวะสมดุลของการหลุดกรอบ
(สมดุลระหว่างกรอบและการแหกกฎ)
สิ่งที่เราเรียกว่า การสร้างสรรค์ นั้นคือ "สมดุล"
 
[Frame & Freedom]
 

เจ็บปวด กับ เสียใจ

posted on 28 Apr 2012 15:32 by lokseetao in Notion
 
หากใช้ชีวิตอยู่บนพื้นฐานของการกลัวที่จะสูญเสีย
เธอก็ได้สูญเสียมันไปแล้ว...
หากใช้ชีวิตอยู่บนพื้นฐานของการกลัวการเจ็บปวด
เธอก็ได้เจ็บปวดไปแล้ว(กับทั้งชีวิตที่เหลือ)

การจะดำรงอยู่อย่างไรไม่ให้เจ็บปวด " เป็นไปไม่ได้ "
ดำรงอยู่อย่างไม่ต้อง เสียใจ/เสียดาย
มันอาจจะเป็นหนทางที่ "เป็นไปได้" ดีที่สุด...
(แม้มันจะเจ็บปวดก็ตาม)

ลูกบุญธรรม

posted on 16 Apr 2012 01:35 by lokseetao in Notion
 
หากเธอเป็นลูกบุญธรรม...

จงรู้เอาไว้ว่าเธอเกิดขึ้นจาก ความรัก 100%

มันเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่มาก 

ไม่ได้มีคุณค่าน้อยไปกว่าลูกแท้ๆเลย
 
หากคิดดูให้ดี มันบริสุทธิ์เสียยิ่งกว่าอีก...
 
 
- ความรัก 100% -
 
 

 คำพูดนี้ได้ยินจากไหนก็ไม่รู้ แต่ขอบคุณมากครับ

- เธอดำรงอยู่ -

posted on 09 Apr 2012 12:59 by lokseetao in Notion
 
หากฉันตายไป
ก็คงมีแต่ความคิดหรือคำพูดแปลกๆของฉันเท่านั้น
ที่อยู่กับเธอ,,,
เพราะฉันต้องคืนร่างเนื้อให้กับผืนดิน...

ถ้าหากว่า
คำพูดบ้าบอเหล่านั้นมันยังอยู่ในใจของเธอ
ฉันก็เหมือนมีชีวิตอยู่กับเธอเสมอๆ
ฉันไม่เคยตายจากไปไหน...

เพราะสิ่งที่เธอคิด คือ เครื่องยืนยันการมีชีวิต ได้มากกว่า ร่างเนื้อ
- เธอดำรงอยู่ -

เจ็บหรือเปล่า?

posted on 24 Mar 2012 00:45 by lokseetao in Notion

วิธีที่เธอจะให้คนอื่นเข้าใจ "จริงๆ" ว่าเธอเจ็บปวดนั้น...

อยู่ที่การพูดระบายให้เขาหรือใครสักคนฟัง...

ไม่ใช่ การที่ทำให้เขาเจ็บปวดเหมือนเธอรู้สึก...
 

ร่างกายเป็นแค่ทางผ่าน

posted on 12 Mar 2012 22:34 by lokseetao in Notion
 
ร่างกายเป็นแค่ทางผ่าน
ในคืนหนึ่งที่เราคิดว่าเป็น
หนึ่งเดียวกัน...
แต่เราก็จากกันยามเช้า
พร้อมกับฝนที่ตกลงมา

ในความเป็นหนึ่งที่แท้
คือ ความคิดและวิญญาณ
ร่างกายก็คงเป็นแค่ทางผ่าน...
 
สักวันฉันอาจทิ้งร่างกายไว้บนดิน
พาวิญญาณบินไปหาเธอ
ไปยังที่ที่เธออยู่....
บนฟ้า
 
หากโลกมันเหนื่อยล้า
ฉันจะพัก
ฉันไม่รู้วันไหน
ที่จะได้ไป หาเธอ

ตอนนี้ฉันอยู่ที่นี่...
ฉันจะเก็บเรื่องราวที่มีบนโลกนี้
ไปเล่าให้เธอฟัง
ในเรื่องที่เธอยังไม่รู้
ทั้งเรื่องตลก เรื่องเศร้า
รวมทั้งเรื่องเก่าๆของเรา
อยากพูดคุยเรื่องน่าอาย
ในวันเก่าๆของเรา...

ไม่สำคัญว่าไปก่อนไปหลัง
เพราะยังงัยก็เดี๋ยวตามกันไป
สักวัน...
 
 

ฝันกลางวัน

posted on 08 Mar 2012 00:26 by lokseetao in Notion

ในโลกสี่เหลี่ยมที่ใครไม่รู้สร้างขึ้นมา...

กับกล่องซีเมนต์บรรจุความอ้างว้างในเมืองใหญ่
ตามหาที่พักหัวใจอันอ่อนล้า
ตราบจนสิ้นแสงนิททราของวัน
ฉันตื่นขึ้นมาจากฝัน
ที่ที่เดียวที่ความปรารถนาของฉัน
จะเป็นจริงได้...

"ฉันฝันกลางวัน"
 
/แต่มันก็ช่วยไม่ได้ ที่มันก็สนุก และ จะอยู่ในโลกของความฝันบ้าง
ผิดหรือ หากมันแค่ "บ้าง"